Sesli Görüntülü İzle

Sevgili dostlar…
Bugün sizleri, tarihin gölgede kalmış ama ruhumuzu derinden yaralayan bir sayfasına götüreceğim.
Kutsal olanla dalga geçilen, mübarek olanın hor görüldüğü o karanlık günlere…
Ve sonra…
Bir adamın, Adnan Menderes’in, sessizliği bozan o vakur direnişine…”

“Yıl 1926…
Cumhuriyet henüz kurulmuş. Yeni yönetim şekilleniyor.
Devlet erkânı, Topkapı Sarayı’na giriyor.
Amaçları: Mukaddes Emanetleri görmek.”

“Peygamber Efendimizin hırkası sırayla giyiliyor…
Ve alay başlıyor:
‘Amma cüsseliymiş’,
‘Amma iriymiş’,
‘Amma şişmanmış…’”

“Sonra bir emir verilir.
Ve o mukaddes emanetler…
Sarayın ahır kısmına taşınır.”

“Ve takvimler 1950’yi gösterdiğinde…
Milletin sevgilisi Adnan Menderes iktidara gelir.
Bir gün Topkapı Sarayı’nı ziyaret eder ve sorar:
‘Emanetler nerede?’
Cevap sarsıcıdır: ‘Ahır kısmında…’”

“Orada, ahırın önünde iki rekât namaz kılar.
Sonra… tıpkı Yavuz gibi…
O kutsal emanetleri sırtlar.
Ve onları ait oldukları yere, baş köşeye taşıyarak iade eder.”

“Ezan-ı Muhammedî’yi de aslına çeviren oydu…
Ama bu milletin adamına…
Darbe yapıldı.
Mahkeme kuruldu.
Ve sonunda…
İdam sehpasında can verdi.”

Ey millet!
Unutma…
Bu emanete el uzatan zihniyet,
Fırsat bulsa… yine yapar.

“Mukaddes Emanetlere sahip çıkmak…
Bir inanca, bir ruha, bir geleceğe sahip çıkmaktır.”

Unutma… Unutturma!
Analiz :Nejmettin YILDIRIM