Ataşehir MEM’den dijital kuşatmaya karşı seferberlik:

“Kale’m Ailem” projesi kapsamında okullarda başlatılan seminerlerde, gazeteci-yazar ve bilişim teknolojileri uzmanı Muhammet Binici öncülüğünde; ekran bağımlılığı, dijital manipülasyon, oyunlardaki gizli yönlendirmeler ve sosyal medyanın psikolojik etkileri kapsamlı şekilde ele alınırken; aile–öğrenci–öğretmen–devlet iş birliği vurgulanıyor.

Aile–öğrenci–öğretmen–devlet iş birliğini merkeze alan modelle, gençlerin dijital tehditlere karşı bilinçli, sorgulayan ve dirençli kişiler olarak yetişmesihedeflenirken; projenin önümüzdeki eğitim-öğretim yılında “Teknoşenlik” başlığıyla daha geniş kitlelere ulaşarak Türkiye genelinde yaygınlaştırılması planlanıyor. İşte ayrıntılar!..

Ataşehir İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından hayata geçirilen “Kalem Ailem” projesi kapsamında, gazeteci-yazar, program yapımcısı ve bilişim teknolojileri uzmanı Muhammet Binici öncülüğünde okullarda kapsamlı seminerler başlatıldı. Dijital çağın getirdiği risklere karşı öğrenci, öğretmen ve aileyi bilinçlendirmeyi amaçlayan proje, ilçedeki çok sayıda okulda uygulanmaya devam ediyor.

Projede; Şehit Haşim Usta İmam Hatip Ortaokulu, Cahit Zarifoğlu Anadolu İmam Hatip Lisesi (Ortaokul), Rabia Leman İmam Hatip Ortaokulu, Yenisahra Öğretmen DuriyeNuriye Endürüst Ortaokulu, Şehit Cengiz Hasbal Ortaokulu, İhsan Kurşunoğlu Ortaokulu, Ali İhsan Hayırlıoğlu Ortaokulu, Piri Reis Ortaokulu, Ataşehir Emlak Konut Ortaokulu ve Sait Çordan Ortaokulu’nun yanı sıra; Dr. Nureddin Erk-Perihan Erk MTAL, Ataşehir Rotary Anadolu Lisesi, Aşık Veysel Anadolu Lisesi, Esatpaşa Anadolu İmam Hatip Lisesi, Enerjisa İstanbul MTAL, Habire Yahşi Anadolu Lisesi, Mustafa Kemal Anadolu Lisesi, Ataşehir 100. Yıl Cumhuriyet Anadolu Lisesi, TEB Ataşehir Anadolu Lisesi ve Harezmi Anadolu Lisesi yer alıyor.

Dijital Dünyanın Şifreleri Masaya Yatırılıyor

Ataşehir MEM bünyesinde dijital kuşatmaya karşı seferberlik: Muhammet Binici öncülüğünde yürütülen “Kalem Ailem” projesiyle okullarda başlayan seminerlerde ekran bağımlılığı, dijital manipülasyon, oyunlardaki gizli yönlendirmeler ve sosyal medyanın psikolojik etkileri tüm yönleriyle ele alınıyor. Aile–öğrenci–öğretmen–devlet iş birliğini merkeze alan modelle, gençlerin dijital tehditlere karşı bilinçli, sorgulayan ve dirençli bireyler olarak yetişmesi hedeflenirken; projenin önümüzdeki eğitim-öğretim yılında “Teknoşenlik” başlığıyla daha geniş kitlelere ulaşarak Türkiye genelinde yaygınlaştırılmasıplanlanıyor.

Seminerlerde özellikle “3T 1B 1Y: Dijital Kuşatmanın Anatomisi” başlığı altında telefon, tablet, televizyon, bilgisayar ve yapay zekânın fertler üzerindeki etkileri ele alınıyor. Ekran bağımlılığı, dikkat dağınıklığı ve sürekli maruz kalmanın zihinsel sonuçları örneklerle anlatılıyor.

“Oyunlar ve Gizli Kodlar” başlığında ise dijital oyunlardaki ödül-ceza mekanizmaları, subliminal mesajlar ve gençlerin davranışlarının nasıl şekillendirildiği tartışılıyor. Katılımcılara, dijital içeriklerin yalnızca eğlence değil aynı zamanda bir yönlendirme aracı olabileceği vurgulanıyor.

Tehdit mi, Fırsat mı?

Seminerlerin bir diğer önemli ayağını sosyal medya ve teknoloji kullanımı oluşturuyor. Sosyal medyanın bağımlılık üretme mekanizmaları, karşılaştırma kültürünün gençler üzerindeki psikolojik etkileri ve doğru kullanım yöntemleri detaylı şekilde işleniyor. Aynı zamanda dijital okuryazarlık, bilgi kirliliğiyle mücadele, doğru kaynak analizi ve veri güvenliği gibi kritik başlıklara da yer veriliyor.

“Dijital Ahlak” Vurgusu

Projede öne çıkan en önemli kavramlardan biri ise “dijital ahlak”. Teknolojinin yalnızca teknik değil, aynı zamanda ahlaki bir mesele olduğu vurgulanarak; değer temelli kullanımın önemi anlatılıyor. Ailelerin dijital çağdaki rolüve çocukların bilinçli yönlendirilmesi seminerlerin merkezinde yer alıyor.

Dört Sac Ayağı: Aile, Öğrenci, Öğretmen ve Devlet Projenin temelinde eğitim sisteminin ayrılmaz dört unsurubulunuyor: aile, öğrenci, öğretmen ve devlet.

“Eğitimin membaı, ilk durağı aile, geleceğimizin teminatı ve bilgiyi talep eden öğrenci, rehber olan rol model olan öğretmen ve müfredatı eğimitim politikası ile sistemi kuran devlet” anlayışıyla bu dört yapının birlikte hareket etmesinin önemi özellikle vurgulanıyor. Küresel dijital tehditlere karşı bu bütünlüğün korunması gerektiği ifade ediliyor.

İlk Etap Başarıyla Tamamlandı

Proje kapsamında İhsan Kurşunoğlu Ortaokulu, Şehit Cengiz Hasbal Ortaokulu, Cahit Zarifoğlu Anadolu İmam Hatip Lisesi (Ortaokul) ve Şehit Haşim Usta İmam Hatip Ortaokulu’nda seminerler başarıyla tamamlandı.

Binici: “Zihinler Sessizce Şekillendiriliyor”

Seminerlere ilişkin mikrofonlarımıza değerlendirmedebulunan Muhammet Binici, dijital dünyanın görünenden çok daha derin etkiler barındırdığına dikkat çekerek şu ifadeleri kullandı:

“Bugün çocuklarımız sadece ekran kullanmıyor; aynı zamanda o ekranlar üzerinden şekillendiriliyor. Oyunlar, sosyal medya ve dijital içerikler aracılığıyla zihinler sessizce yönlendiriliyor. Bizim amacımız korkutmak ve yasaklamak değil, farkındalık oluşturmak. Aileyi, öğretmeni ve öğrenciyi aynı bilinçte buluşturabilirsek, dijital çağın tehditlerini fırsata dönüştürebiliriz.”

Teknoşenlik Vurgusu: Yeni Dönemde Daha Büyük Hedef

Projenin geleceğine ilişkin de önemli açıklamalarda bulunan Muhammet Binici, çalışmaların önümüzdeki eğitim-öğretim yılında “Teknoşenlik” başlığı altında devam edeceğinin altını çizdi.

Binici, daha önce gerçekleştirilen Teknoşenlik projesinin 2018 yılında Ataşehir ve Maltepe’de başarıyla tamamlandığını, bu süreçte Türkiye genelinde yüz binlerce öğretmen, öğrenci ve veliye ulaşıldığını vurguladı.

“Teknoşenlik ile sadece anlatan değil, üreten ve bilinçli kullanan bir nesil hedefliyoruz. Bu süreci daha da büyüterek ülke genelinde tüm topluma yaymayı amaçlıyoruz.” ifadelerini kullandı.

Ataşehir’de başlayan bu eğitim seferberliğinin, yeni dönemde daha geniş kitlelere ulaşarak dijital bilinçlenmede örnek bir model olması hedefleniyor.

Kendini Geliştirmeyen insan, En iyi Üniversiteden de Eksik Çıkar.
Ahlak İnsan olmayı anlamlı yapan değerdir.

“Bu içerikte doğru bilgi, gerçek değer ve güçlü bir bakış açısı bulacaksınız.
Sonuna kadar izleyin ve destek olmak için abone olmayı unutmayın.”
Gazeteci Abi.

Türkiye Tüm Dernekleri Federasyonu İstanbul Anadolu Yakası Bölge Başkanı Mehmet Bağcı’nın organizasyonuyla 5 Nisan Pazar günü Üsküdar’da Boğaz turu etkinliği düzenlendi. Yoğun katılım nedeniyle program, planlanan tekne turu yerine iskelede gerçekleştirildi.

Etkinliğe, Türkiye Tüm Dernekleri Federasyonu Genel Başkanı Mevlüt Kandemir, Önder Tozan, Servet Başoğlu, Neriman Topuz, Sibel Koçoğlu ve Mahmut Sönmez ile çok sayıda siyasi temsilci, sivil toplum kuruluşu yetkilisi ve vatandaş katıldı. Gazeteciler Erkan Sarıkaya, Nejmettin Yıldırım ve Baki Özışık de programı takip etti.

Kültürel etkinlikler kapsamında THM sanatçısı Sami Yalçın ve Maltepe Halk Eğitim Merkezi folklor grubu sahne aldı. Katılımcılar, birlik ve dayanışma mesajlarıyla etkinliği keyifle tamamladı.

Gerçekleşen buluşmada, sivil toplum kuruluşlarının yerel ve ulusal düzeydeki rolü, dayanışma kültürünün güçlendirilmesi ve farklı kesimler arasında iş birliğinin artırılması konuları ele alındı.
Katılımcılar, ortak projeler geliştirilmesi ve toplumsal birlikteliğin pekiştirilmesi adına diyalog kanallarının açık tutulmasının önemine vurgu yaptı.

Program, birlik ve beraberlik mesajları ile birlikte hatıra fotoğraflarının çekilmesi ve iyi dileklerin iletilmesiyle sona erdi.

Ataşehir Neden Kaybedildi?” Sorusuna Burak Çifci’den Dikkat Çeken Yanıt

AK Parti Ataşehir İlçe Başkanı Burak Çifci’nin gazetecilerle gerçekleştirdiği iftar buluşmasında çarpıcı bir diyalog yaşandı.

Toplantıda söz alan bir gazeteci, ilçe başkanlarının ve adayların “tepeden atama” yöntemiyle belirlenmesini eleştirerek, Ataşehir’in neden kaybedildiğine dair dikkat çeken bir soru yöneltti. Gazeteci, özellikle halktan karşılığı olmayan, merkezden belirlenen isimlerin aday gösterilmesinin seçim sonucuna etki edip etmediğini sordu.

Bu eleştirel soruya yanıt veren Burak Çifci, Ataşehir’in kaybedilmesine ilişkin değerlendirmelerde bulundu. Çifci’nin açıklamaları, teşkilat yapısı ve aday belirleme sürecine dair önemli mesajlar içerdi.

Sesli ve görüntülü izle

Sevgili dostlar.

Belki bu videoyu izlemişsinizdir.
Bayramlarda, milli maçlarda, özel günlerde balkonlardan dalgalanan bayraklar…

Sokakları kırmızı beyaza boyayan araçlar… Her fırsatta “Biz milliyetçiyiz!” diye haykıranlar…

Peki gerçekten öyle mi?

Milliyetçilik sadece bayrak asmak mıdır?
Yoksa o bayrağın temsil ettiği değerleri yaşamak mıdır?

Japonlar gelip burada bir milliyetçilik testi yapsa kaç kişi geçerdi acaba?

Mesela şu sorulara vereceğimiz cevaplarla başlayalım.

Sokağa çöp attın mı?

Yere sigara izmariti bıraktın mı?

Arabanı, tanımadığın birinin evinin önüne ya da kaldırıma park ettin mi?

Hastaneden randevu alamayınca torpil aradın mı ?

Yüzlerce kişinin önüne geçerek adalet duygusunu ezdin mi?

Oğluna, damadına, gelinine torpille iş ayarladın mı?

Politikacının önünde eğilip bükülüp taklalar attın mı?

Kırmızı ışıkta geçtin mi?

Yayaya yol vermedin mi?

Yere tükürdün mü?

Devletin malını israf ettin mi?

Hacca gitmek için bile torpil aradın mı?
Kutsal bir yolculuk için adaleti çiğnedin mi?

Vergi kaçırmak için muhasebecine baskı yaptın mı?

“Biraz daha düşür, devlete o kadar para mı verilir?” dedin mi?

10 bin liraya sattığın evi tapuda 2 bin lira gösterdin mi?

Başkasının hakkını yiyerek, torpille işe girdin mi?

Trafikte emniyet şeridini işgal ettin mi?

Kendi menfaatin için göz yumduğun adaletsizlikler oldu mu?

Çocuğunu iyi bir okula yerleştirmek için sınavsız, torpilli yollar aradın mı?

İş yerinde sorumluluklarını yerine getirmeyip,işverenin zamanın çaldın mı?

Ya da işveren olarak, işçinizin haklarını zamanında ve eksiksiz yerine getirdiniz mi?

Bir suç gördüğünde sesini çıkarmak yerine kafanı çevirdin mi?

Ormanda piknik yapıp çöplerini olduğu gibi bıraktın mı?

Devlet kurumlarındaki işlerini hızlandırmak için rüşvet verdin mi?

Yada kamu hizmetinde rüşvet aldın mı?

Belediyeye ya da devlete ait kaynakları kişisel çıkarların için kullandın mı?

Kamu hizmetinde adam vatandaşa hizmetini yaptınmı?

Mesaiden çaldın mı?

Çaldığını çocuklarına yedirdin mi?

Bütün bunları yapıp bir de balkonuna bayrak asıyorsan, kendine milliyetçi değil, olsa olsa riyakâr dersin.

Çünkü milliyetçilik sadece sembollerle yaşanmaz.

O, bir ahlak meselesidir.

Gerçek vatansever, vatanına yük olmaz.

Gerçek milliyetçi, kendi çıkarı için toplumun vicdanını ezmez.

Çünkü milliyetçilik;
Bayrakla değil, vicdanla, erdemle, adaletle taşınır.

o zaman bunların hepsini yaptıysak.

Gidip…
Müslüman olmayan japon toplumundan Milliyetçilik ve ahlak dersi alalım.
Analiz. Nejmettin YILDIRIM

Bizler, kalemi satılık olmayan, gerçeğin peşinde koşan gazetecileriz. Halkın haber alma hakkını savunur, baskıya boyun eğmeyiz. Özgürlüğümüzü, kalemimizle ve cesaretimizle koruruz.

Bağımsız medya, susturulamaz! Hakikati çarpıtanlara, gazetecileri sindirmeye çalışanlara karşı buradayız.
Kalemimizle karanlığı deler, sesi kısılanların sesi oluruz.

Daha güçlü bir basın, daha bilinçli bir toplum demektir.

Biz, gerçeği savunmaya, halkın yanında durmaya ant içtik.

Çünkü biz, bağımsız gazetecileriz!

sesli ve görüntülü izle. 

260 TL’ye 3 çeşit yemek diye gittiğiniz bir yerde size pilav üstü kavurma ve çorba için 600 TL yazabiliyorlar.

Yanlış duymadınız, tam 600 TL! Şikayet ettiğinizde de “Yanlış anlaşılma olmuş, bizden olsun,” diyerek akıllarınca durumu tatlıya bağlıyorlar.

Peki, bu ahlaksızlık, bu utanmazlık nasıl bu kadar normalleşti?

Bu ülke ne zaman haram lokmayı bu kadar kolay yutmaya başladı?

Gelin bu ahlaksızlığın matematiğine bakalım:

Bir porsiyon pilav üstü kavurmanın gerçek maliyetini hesaplarsak:

Birazda abartarak.

• Pirincin kilosu 33 TL, bir porsiyonda kullanılan pirinç miktarı 100 gram, yani 3,3 TL. Hadi  miktara 5 TL diyorum.

Kavurmanın Kilosu : 683 tl

• Kavurma: 100 gramlık bir porsiyon kavurmanın en kaliteli etle maliyeti 68 TL.

• Yağ, baharat ve diğer giderler: En fazla 4 TL.

• Kira, işçilik, elektrik, doğal gaz payı: Porsiyon başına  fazla yazıyorum yaklaşık 25 TL.

Sonuç: Pilav üstü kavurmanın toplam maliyeti 102 TL.

Peki ya mercimek çorbası?

• Mercimeğin kilosu 30 TL. Bir porsiyon için 50 gram mercimek kullanılıyor: 1,5 TL.

• Yağ, soğan, havuç, baharat: En fazla 5 TL.

• Diğer giderler: Yaklaşık 10 TL.

Sonuç: Mercimek çorbasının toplam maliyeti 16,5 TL.

Toplam maliyet: Pilav üstü kavurma ve çorba için 118,5 TL.

Bu nasıl oluyor da 600 TL olarak satılabiliyor?

Bu uçuk fiyatlandırma ne iş ahlakına sığar ne de vicdana.

Biz, “komşusu açken tok yatan bizden değildir” anlayışından, insanı insanlıktan soğutan bu rezilliklere nasıl geldik?

Toplum olarak ahlaki çürümeyi artık her yerde görüyoruz.

Yediklerimizden içtiklerimize, aldığımız hizmetlerden ödediğimiz fiyatlara kadar her şeyde bir uyanıklık, bir dolandırıcılık hâkim.

Kimse utanmıyor, kimse yüzü kızarmadan “yanlışlık oldu” yalanını söylüyor.

Buradan Sayın Erdoğan’a ve ilgili makamlara sormak istiyorum:

Bu ülkenin bir devleti var mı? Denetim mekanizmalarınız ne iş yapıyor?

Vatandaşın hakkını, hukukunu kim koruyacak?

Sokaktaki fırsatçılar mı, ahlaktan nasibini almamış işletmeciler mi, yoksa kendi cebini doldurmaktan başka bir şey düşünmeyen zümreler mi bu ülkenin vicdanını yönetecek?

Devlet halkının yanında duramayacaksa, haksızlığı denetleyemeyecekse neden var?

• Bu milleti harama alıştıran, ahlaki değerlerimizi ayaklar altına alan herkese yazıklar olsun!
• Eğer siz bu düzeni değiştiremiyorsanız, insanlar da kendi düzenlerini kurmaya başlayacak.
• Ama o zaman adalet diye bir şey kalmayacak.

Ve şunu unutmayın: Adaletin olmadığı yerde ne oturduğunuz koltuk kalır ne de başınızın üstünde gölgeleneceğiniz bir çatı.

Analiz. Nejmettin YILDIRIM

Sesli ve görüntülü izle .

Sevgili dostlar,

Siyasette artık o kadar düşük bir profil var ki,

herkes kendini bir yerlere konumlandırmaya çalışıyor.

Her geçen gün, siyaset bilgi birikimi olanların millete hizmet etmek için kullanması gereken bir alan olmaktan çıkıp, kişisel çıkarların peşinden koşulan bir yere dönüşüyor.

Geçtiğimiz günlerde Cumhurbaşkanı’mızın konuşmasını dinlerken dikkatimi çeken bir şey oldu.

Cumhurbaşkanımız, ülkenin geleceği üzerine ciddi bir şekilde konuşurken, bazı insanlar onun her cümlesini kesip, dalkavukluk yapıyordu.

izlerken dahi bir seçmen olarak utandım. ,

bir kadın, Cumhurbaşkanının konuşmasının ortasında “Özledim, özledim seni özledim” diye bağırarak abdurrahman önülün ilahisini söyleyerek bir rezalete imza attı.

Evet, belki de duygusal bir çıkış yaptığını zannediyor o küçük beyni ile.

devletin zirvesindeki kişi ciddi bir sorunla uğraşırken bu tür bir davranış sadece komik değil, üzücü de.

Bu, ülkemizin geldiği noktayı en iyi şekilde özetliyor.

Bir devletin başındaki kişi, sınırlarımızda savaş verirken, bazı insanlar bir şarkı gibi “özledim” diyerek ciddiyeti yerle bir ediyor. Dalkavukluk yapıyor.

Sayın Cumhurbaşkanımıza bir seçmen olarak seçmenlerin dili olarak sesleniyorum: Lütfen bu dalkavuklardan kurtulun. ,Onlardan bir fayda çıkmaz.

Bu tür insanlar, ülkenin geleceğine katkı yapmaz;aksine seçmen uzaklaşır. ,Son seçimde olduğu gibi.

Bu tür düşük profil figürlerden kurtulmalı, nitelikli insanlarla siyaset yapılmalıdır. ,Artık  bu yağ tabakasından kurtulup  halk için çalışan kadrolara yönelmesi gerekiyor.

Bu sloganik sözlerden ileri gidilmeli.

Çünkü bu şekilde, sadece kaliteli politikalarla ülkemiz kalkındırılabilir.

Bu noktada aklıma bir hikaye geliyor….

Padişahın biri patlıcanı çok severmiş.

Ne zaman “şu patlıcan musakkaya bir türlü doyamıyorum” dese.

Dalkavuğu da; “Aman padişahım, siz söyleyince ağzımın suyu akıyor, akşam olsa da yesek.”
Padişah imambayıldıdan söz edecek olsa;  “şu imambayıldıyı icat edenin mekânı cennet olsun, nefis bir yemek, insan yemeye doyamıyor” dermiş.

Padişah; karnıyarıktan, patlıcan dolmasından, kızartmasından, kebabından, patlıcan salatasından, turşusundan ve reçelinden söz ettikçe, dalkavuk da göklere çıkarırmış.

Gel zaman git zaman padişah patlıcandan nefret etmiş, sofraya değil yemeği, salatası, turşusu, tatlısı patlıcanın “p” harfinin gelmesini bile yasaklamış.

“Şu patlıcan musakkanın neresini beğenirler de yerler, bir türlü anlamıyorum” dediğinde .

Dalkavuk da padişahın sözünü tamamlarmış. “Aman padişahım bu musakkanın yenilmesini yasaklamak lazım.”

Padişah bir başka gün;

“Bu insanlara hayret ediyorum; o kadar güzel salata çeşidi varken akşam yemeğinde tutup patlıcan salatası yiyorlar, anlamak mümkün değil.”

Dalkavuk sözünü kesercesine atılarak eklemiş, “insanlarda damak zevki diye bir şey yok, en iyisi patlıcanın yetiştirilmesini yasaklamak. Adını bile duymaktan nefret ediyorum.”

Bu konuşmaları duyan biri dayanamamış ve padişahın olmadığı ortamda dalkavuğa sormuş.

“yahu sen bir zamanlar patlıcanı met eder ve adeta göklere çıkarırdın, şimdi ise patlıcanı ve yemeklerini kötülüyorsun, nasıl olur da bu kadar değişebilirsin, hayret”

Dalkavuk da hemen yanıtlamış:

“Bana bak arkadaş bana bak. Ben patlıcanın değil padişahın dalkavuğuyum anladın mı?”

Bu hikaye, siyasetimizdeki dalkavukluk kültürünü tüm çıplaklığıyla anlatır.

Gerçek bir hizmet ve kalkınma sağlanacaksa, dalkavuklardan değil, nitelikli, dürüst ve halkın çıkarlarını gözeten siyasetçilerden söz etmemiz gerekir.

Çünkü, aksi takdirde, hepimiz patlıcanın değil, dalkavukluğun peşinden sürükleniriz.

Analiz nejmettin yıldırım

• Sesli ve Görüntülü izleyin

Sevgili dostlar,

Bugün, gazeteci Serkan Şimşek beyin davetlisi olarak ataşehit Kent Konseyi’nin toplantısına katıldım.

Bilgi aldım ve anlamaya çalıştım.

Anladığım ve küçük araştırmalarım sonucunda  bu platformun, aslında halk için ne kadar kritik bir öneme sahip olduğunu bir kez daha fark ettim.

Kent konseyleri, sadece belediyenin sözcüsüymüş gibi algılansa da gerçekte halkın sesini duyurduğu, mahallelerin sorunlarını dile getirdiği bir yapı.

Ancak, bu potansiyelin ne kadar hayata geçirildiği, büyük ölçüde yerel yönetimlerin tavrına bağlı.

Kent konseyleri, halkın katılımını artırma ve mahallelerdeki sorunların çözümüne katkı sağlama noktasında inanılmaz bir potansiyele sahip.

Ama maalesef, bu platformlar bazen sadece “görünürlük” sağlayan birer figüran gibi kalıyor.

İşin acı kısmı ise şu: Eğer bu yapı gerçekten etkin olsa, neler yapabileceğini bir düşünün.

Deprem, mülkiyet sorunları ve doğal alanların korunması gibi meseleler, kent konseylerinin doğru yönlendirmeleriyle çok daha hızlı çözülürdü.

Deprem ve Afet Farkındalığı

Ataşehir gibi deprem riski yüksek bir bölgede, kent konseylerinin yaptığı afet farkındalığı çalışmaları ve Mahalle Afet Gönüllüleri oluşturma girişimleri gerçekten önemli.

Ancak bu eğitimlerin ve projelerin daha geniş kitlelere ulaşması için yerel yönetimlerin daha fazla katkı sağlaması gerekiyor.

Belediyelerin bu tür farkındalık çalışmalarını yeterince desteklemesi, bu tür sivil yapılanmaların ne kadar güçlü olabileceğini gösterir.

Yeni Çamlıca Mahallesi’nde devam eden mülkiyet sorunu, halkı ciddi şekilde zor durumda bırakıyor.

Heleki deprem kapımızda iken.

Kent Konseyi’nin bu sorunu gündeme getirmesi ve mahalle muhtarlarıyla işbirliği yapması elbette olumlu bir adım.

Ama unutmayalım, bu tür kronikleşmiş sorunların çözümü tek başına konseyin çabasıyla mümkün değil. 

Yerel yönetimlerin ve ilgili kurumların süreci hızlandırması gerekir, yoksa halkın güvenini yanında canınıda  kaybetmek kaçınılmaz.

Kayışdağı Ormanlığı’nın halka açılması önerisi, önemli bir mesele. Şehir içinde kalan bu ormanlık alan, bölgeye nefes aldıracak bir yeşil alan olmalı.

Ancak bu alan, maalesef özel sektöre peşkeş çekilmiş durumda.

Şu an Orman Bakanlığı tarafından kiralanan ve bazı özel kişiler tarafından kullanılan bu alan, halkın kullanımına açılmalı.

Kent Konseyi, bu konuda daha etkin bir mücadele başlatmalı.

Çünkü doğal alanların korunması sadece çevresel bir sorun değil, aynı zamanda halkın yaşam kalitesinin artmasıyla doğrudan ilişkili bir konu.

Sonuç olarak

Kent konseyleri, yerel yönetimlerin bazen görmezden geldiği, gözden kaçırdığı, hatta önemsemediği sorunları gündeme getirebilir.

Ancak bu platformların etkinliği, sadece önerilerle sınırlı kalmamalı.

meclisde bir yeri olmalı.

Belediyeler, bu önerileri dikkate alıp harekete geçmeli.

Kent konseylerinin gerçekten etkili olabilmesi için yasal düzenlemelerin yapılması ve bu yapıları daha fazla güçlendirecek adımların atılması şart.

Unutmayalım, halkın sorunlarını çözme yolunda gerçek bir güç olabilmek için, kent konseylerinin sadece bir aracı değil, aynı zamanda karar verici  bir mekanizma haline gelmesi gerekiyor.

Analiz. Nejmettin yıldırım

Sevgili dostlar,

O rezil görüntüyü izlemişsinizdir. Zaten başka bir açıklama yapmaya gerek yok, o kadar alçalmış bir durumu ancak gördüğünüzde anlayabilirsiniz.

İhtiyaç sahibi bir insana yapılan o saygısızca tavır neyle açıklanabilir?
Sabırla ağzımı bozmamaya çalışıyorum ama insanın kanı gerçekten donuyor.

Ne diyeyim, Ordu’da yaşanan o hadise, yerel yönetimlerin sosyal yardımla ilgili saçmalıklarının ne kadar kırılgan ve manipülasyona açık olduğunu net bir şekilde gösteriyor.

Bir zabıta memuru, bir vatandaşa bu kadar alçakça nasıl davranır?

Evet, görevden alındı ama bu yalnızca bir başlangıç.

Olayın asıl kaynağı, Seyit Torun gibi, kadroları tamamen siyasi hesaplarla dolduran insanların bulunduğu yerel yönetimler.

Bu adam, kadro atamalarını liyakatten ziyade, siyasi çıkarlarına göre yapmış.

Bu da yetmiyor, devletin ve yerel yönetimlerin çalışanların işi gücü, vatandaşlara köle muamelesi yapmak.

Bir insanın yardım talebini küçümseyen bir zabıta personeli sadece kişisel bir yanlışlık değil, toplumdaki tüm kamu görevlilerinin zihniyetinin yansımasıdır.

Evet, Ordu Belediye Başkanı Mehmet Hilmi Güler doğru bir adım atarak zabıta memurunu görevden aldı.

Ama bu sadece bir idam sehpası değil, daha derin bir sorun var.

O görevliler sadece görevlerini yerine getirmiyorlar; onların tutumları, devletin ve yerel yönetimlerin halkla olan ilişkisinin ne kadar bozulduğunu da gösteriyor.

Gerçek sosyal belediyecilik, insan onurunu öncelemekle başlar.

Maddi yardımlarla olmuyor bu işler.

Yardım elini uzatan kişi, o insanı insan gibi görmek zorunda.

Yardım dedikleri şey, bir köprü değil, bir araç olmamalı.

Yardım elini uzatırken karşındaki insanı küçümseme, hor görme. senin ve benim gibi insan.

Zabıta personelinin bu seviyesiz tutumunu kınarken, yerel yönetimlerin ve devletin sorumluluğunu unutmamalıyız.

Yardımlar sadece para desteği değil, aynı zamanda toplumun onuru ve saygısıdır.

Yoksul birine yapılan bu saygısızlık, hepimizi daha da geriye götürür.

O ahlaksız zabıta memuru belki görevden alındı ama asıl suçlular hala yerlerinde, keyiflerine bakıyorlar.

Bu kadar aciz ve kibirli bir sistemin içinde yaşamak, insanı her geçen gün daha fazla sindiriyor.

Bizim sorunumuz sadece birkaç kötü memur değil, tüm o çürümüş düzenin ta kendisi!

Analiz. Nejmettin Yıldırım

Sesli ve görüntülü izle.